Bruiloften vind ik de leukste feestjes. Jammer alleen dat ze altijd zo vroeg afgelopen zijn. Het bruidspaar vertrekt meestal als de gasten nog lang niet uitgefeest zijn. Eigenlijk is dat behalve jammer, ook heel slim. Je voorkomt ermee dat het feest als een nachtkaars uitdooft. Carrièretechnisch kunnen we er ook nog wat van leren, die trouwfeesten. Veel mensen zouden zichzelf en hun persoonlijke ontwikkeling een groot plezier doen door te erkennen dat het feest voorbij is.

Vertrek voordat de baas het jou vraagt, je collega’s je gaan bestempelen als ‘zuur’ of je partner thuis bij het eten liever niet meer vraagt hoe je werkdag was. Dat is nog niet zo simpel als het klinkt. Het vraagt lef om te durven varen op je onderbuikgevoel. Om de ‘gouden ketting’ door te knippen die je mogelijk aan een bedrijf bindt. Je weet wat je hebt, en niet wat je krijgt. Inderdaad. Maar waanzin definiëren sommigen niet voor niets als ‘doen wat je altijd deed en dan andere resultaten verwachten’. Ik heb een waanzinnig leuke tijd gehad als columnist op deze plek, en het is tijd om te gaan. Al voelt het ook een beetje alsof ik het feest in volle gang verlaat.