‘’Ik weet niet of ik wel zwaar genoeg ben voor de functie.’’ Bij vrouwen bespeur ik regelmatig dit Calimero-syndroom. Waar mannen zich onder het motto ‘fake it until you make it’ met gemak door gesprekken lijken te bluffen, hebben vrouwen meer moeite om zichzelf desgevraagd tot geschikte kandidaat te verklaren. Ja, ik weet het. Ik generaliseer. Er zijn vast ook mannen die minder stellige dingen zeggen in een gesprek en vrouwen die zonder blikken of blozen claimen geknipt te zijn voor een rol. Het gaat me ook eigenlijk niet om een man-vrouwdiscussie. Wel wil ik een lans breken voor meer zelfbewustzijn. Of realiteitszin, zo je wilt.
Werkgevers stellen vaak vragen om de kandidaat zichzelf te laten kwalificeren. Daarbij hebben beide partijen niets aan calimero- of blufkonijnengedrag. In het eerste geval lopen ze elkaar mis omdat De Kandidaat zich te bescheiden opstelt. Met de tweede groep lopen werkgevers het risico iemand aan te nemen die meer belooft dan hij of zij kan leveren. Ook geen prettige uitgangspositie als werknemer. Mij lijkt gezond zelfbewustzijn een mooie middenweg. Vertel eerlijk waar je goed in bent én wat je nog wilt leren. Ik zie namelijk zelden vacatures waarin kandidaten met een lerende houding ontmoedigd worden te solliciteren.
Overtuigend communiceren is de rode draad in mijn werk. Mijn visie hierop vertaalde ik naar sollicitatiebrieven voor werkzoekenden en vacatureteksten voor werkgevers, en ook naar klantcommunicatie en winnende offerteteksten. Eens in de twee weken laat ik mijn licht schijnen op een actueel arbeidsmarktvraagstuk in zaterdageditie van De Financiële Telegraaf (DFT).